Impro for Ghana

ZATERDAG

2012-01-28T10:34:00.000-08:00

Hoe snel kan de tijd gaan – vandaag alweer de laatste groep die we mochten ontmoeten. En ook dit keer weer een bijzondere lokatie – we zijn uitgenodigd bij het weeshuis waar Noa, het dochtertje van Nadia en Manuel, vandaan komt. Er zitten totaal meer dan 100 kinderen, van alle leeftijden. De groep die wij die middag zien is erg gevarieerd, sommige kindertjes zitten heel braaf op stoeltjes te wachten op ons, terwijl enkele kinderen erg brutaal en ons zelfs lastig vallen, als echte schoffies. In het begin waren we een beetje verrast maar al snel konden we gelukkig ook hier schakelen en de gouden zet was ditmaal om een voetbal te geven aan de “schoffies” die daar dolblij mee aan de haal gingen, zodat wij met de andere kinderen wat leuke oefeningen konden doen. Altijd leuk om samen liedjes te zingen, verder kwamen er veel klapspelletjes voorbij, en soms ook gewoon op een stoel zitten waarbij de kinderen zeer geinteresseerd ons haar bestudeerden…

We waren die middag trouwens niet de enige ‘”obroni” (lokale benaming voor blanken) op lokatie, er waren ook enkele stewardessen en een captain van Delta Airlines, die 2 dagen in Ghana waren en ervoor hadden gekozen om hun dag in het weeshuis door te brengen. Een van hen zei dat ze elke maand op Accra vloog en regelmatig naar het weeshuis ging. Ze had papier en kleurpotloden meegenomen en dat was een goed idee – vele kindjes zaten vol overgave tekeningen te maken of kleurplaten in te kleuren.

Tegen het eind van de middag hadden we echt leuk contact met enkele van de kinderen en was het zelfs behoorlijk lastig om afscheid van ze te nemen… De ballen en de bellenblaas lieten we bij ze achter, en bij de administratie ook een grote zak met kleding en knuffels die in Nederland waren ingezameld, dank daarvoor!! Trouwens, dankzij de gulle sponsoring van onze vrienden, familie en bekenden worden bij dit weeshuis de komende maand 72 nieuwe bedjes geleverd – ook daarvoor hartelijk dank jullie allemaal, mede dankzij de weeskinderen van Accra!!

Rond 16 uur moesten we dan toch echt afscheid nemen, en met onze Improfessioneel blauwe polo’s aan liepen we terug naar het huis van Nadia en Manuel, een lekkere wandeling van een half uurtje. Morgen is het rustdag voordat we ’s avonds weer terug naar Nederland vliegen.
We kijken allevier terug op een echt heel bijzondere week, vol unieke ervaringen, waarbij we hopelijk de kinderen wat hebben kunnen brengen maar ook zelf heel veel hebben mogen leren. En wat we vooral beseffen – hoe fijn is het om niet alleen ergens over te praten maar ook echt actie te ondernemen – helemaal als het een droom is die uitkomt. Dank aan iedereen die heeft bijgedragen aan het succes van deze trip – in het bijzonder Nadia en Manuel voor alle hulp en verzorging deze week en het meehelpen bij de voorbereidingen, Festus voor het leggen van allerlei nuttige contacten, en iedereen binnen en buiten Nederland die ons heeft gesteund – hetzij financieel, hetzij door al jullie positieve reakties via mail en Facebook, of op andere manieren. Voor jullie allemaal: Meda Ase!!!!!!! (hartelijk dank)

VRIJDAG

2012-01-28T02:56:00.001-08:00

En alweer een bijzondere dag meegemaakt! Helaas wel met z’n drieen, want Frouke is nog steeds een beetje ziek. In de ochtend hadden we een gesprek met Festus (van de Immigration Office) op zijn kantoor. Hij ziet heel veel mogelijkheden om improvisatie verder toe te passen in Ghana – zowel voor charity als voor corporates en universiteiten. Een betere ambassadeur kunnen we ons niet voorstellen!

In de middag rijden we naar Oyobi, aan de oostkant van Accra voor een optreden voor weer een andere doelgroep – jongeren tussen 16 en 22 die een opleiding “vocational studies” volgen (vaardigheden zoals kleding maken of auto’s repareren). Eerst reden we naar de Chief van de streek om hem officieel toestemming te vragen om op te treden. In een klein kantoortje zaten we te wachten totdat een oude man met traditionele kleding binnen schrijdt. Het is een erg formele bedoening met allerlei praatjes waarvan we vrij weinig verstaan. Het helpt niet dat we niet konden horen of hij nou Engels sprak of een lokale taal. We stelden ons omstebeurt (staand natuurlijk) voor, en kregen uiteindelijk officieel toestemming om voor hun gemeenschap op te treden.

De lokatie voor de workshop en optreden was dit keer wel erg bijzonder – op het dorpsplein midden in het dorp waren drie soort van tribunes opgesteld voor in totaal zo’n 200 mensen. Een muur van luidsprekers zorgde voor luide dansmuziek, verzorgd door een DJ. Een man met een poloshirt van de Vodafone Foundation praatte de optredens aan elkaar. Zowaar twee draadloze handmic’s deze keer. Het optreden kon natuurlijk niet beginnen voordat de Chief aanwezig was. Hij arriveerde te voet, met een kroon op zijn hoofd, vergezeld door 6 andere ook heel formeel en traditioneel geklede ouderen die onder andere de staf van de Chief bij zich hadden – ik moest spontaan denken aan Sinterklaas en de Pieten….

Als eerste voerden de jongeren een toneelstukje op speciaal voor ons. Daarna gingen we samen met hen aan de slag. Het was wel een beetje een vreemde setting – het is belangrijk dat de groep zich veilig voelt dus meestal willen we een workshop houden in een zaaltje waar verder niemand is. Deze workshop vond plaats midden op het dorpsplein (in de felle zon, wederom 34 graden), met publiek op 3 tribunes om ons heen (aan het begin ~50 mensen, aan het eind van het optreden ~200 mensen), met de Chief en zijn gevolg op de eerste rij, en dan ook nog een drama-leraar die continue aan het snauwen was op de leerlingen als ze bijvoorbeeld niet snel genoeg een klapje doorgaven… Logisch dat de jongeren zich niet helemaal relaxed voelden ;-). Maar goed, ook nu ging alles uiteindelijk prima, en was iedereen tevreden. Na het optreden waren er wederom formaliteiten – enkele toespraken, er was ook de uitreiking van een gift van de Touchbase foundation aan de lokale community – een aantal prachtige (Chinese) naaimachines. Daarnaast hebben we certificaten uitgereikt aan de jongeren, en een Impro4Ghana boekje aan de Chief. Festus bracht ons weer terug naar huis waar we erg blij waren om te horen dat Frouke weer bijna helemaal beter was!!

DONDERDAG

2012-01-26T12:18:00.000-08:00

Wow, wat een ongelooflijk bijzondere dag was het vandaag weer! Ditmaal moesten we vroeg op – om half acht vertrokken we al, grote coolbox met water, cola en lunchpakketjes mee, voor een bezoek aan de Mother Theresa School of Girls in Senya Breku. Op deze school zitten meisjes die slachtoffer zijn geweest van mensenhandel. We waren voorbereid op een lange reis want vanwege wegwerkzaamheden zouden er lange files staan. Eerst haalden we Festus op bij de Immigration Office, hij had het bezoek georganiseerd en was de hele dag bij ons. Daarna kwam ook … in de auto, een neef van Festus die muziek zou gaan spelen, en een keyboard had meegenomen. Intussen was het volle bak in de Toyota, maar goed uiteindelijk hadden we veel geluk met de files en waren we mooi op tijd bij de School aangekomen. We stopten eerst bij een ander gebouwtje, stapten uit de auto en meteen kwamen er meer dan tachtig kleine meisjes, allen mooi in uniform, op ons af. En binnen de kortste keren stonden we samen met hen te klappen, te zingen en te dansen als never before. Wat een plezier, wat een enthousiasme, echt ongelooflijk!

Het was lastig om afscheid van de kinderen te nemen, maar we moesten toch echt door naar het volgende gebouw, alwaar de directrice van de school en 40 leerlingen al op ons zaten te wachten. Ook hier viel het ons op hoe goed ze waren opgevoed, hoeveel respect ze toonden voor elkaar en hoe goed Engels ze spraken. We begonnen een praatje met ze te maken en alle meiden bleken engelse namen te hebben zoals Elizabeth, Gloria, Patience, Josephine, en Sarah.

Na wat algemene warming up oefeningen (niet te actief want om eerlijk te zijn was het al warm genoeg – de auto gaf 34 graden aan toen we aankwamen) splitsten we in twee groepen om een workshop te geven met ruimte voor verschillende games. Helaas voelde Frouke zich niet zo goed, dus we moesten even schakelen en met z’n drieen aan de slag. Dat ging prima, het viel vooral op hoe goed de leerlingen luisteren en volgen wat we zeiden – dit maakte de ja/nee stamp/clap dog/cat car/plane oefening wel erg krachtig!! 1.5 Uur (en een waterpauze) later waren de groepen klaar voor een klein optreden aan elkaar en een grotere groep leerlingen.

Met een diashow, ja/nee spel, een rap, afrikaanse canon, een toneelstukje, en enkele liedjes konden we de middag afsluiten. Een groepsfoto met alle kinderen, en een dankwoordje van Festus waren de laatste activiteiten voordat we weer met de terugreis begonnen. We waren ongelooflijk moe, uitgeput, maar ook heeeeel erg voldaan – wat bijzonder dat we dit hebben mogen meemaken!!

Ook de terugreis ging sneller dan verwacht en dan is het tijd voor even lekker douchen en uitrusten. Intussen heeft Manuel goed nieuws – hij heeft de doos met kinderschoenen op kunnen halen bij KLM cargo!!

Wat ontzettend leuk trouwens dat ons blog zoveel gelezen wordt!! Voel je vrij om een commentaar achter te laten, we lezen ze graag!

Hartelijke groetjes van ons vier.

WOENSDAG

2012-01-26T12:11:00.000-08:00

Another day another school… we voelen ons al bijna een bekende popgroep op toernee als Nadia ons wederom met de 4-wheel drive naar een nieuwe lokatie rijdt voor een optreden. Vandaag mogen we optreden bij de New Horizon school, waar meer dan 100 kindertjes met het syndroom van Down ons opwachten. Het is een prachtige lokatie, de muziek komt ons tegemoet als we binnenlopen, en we worden hartelijk verwelkomd door de principal en de head teacher.

Het is even wennen voor ons, niet eerder hebben we een workshop/optreden gegeven voor zo’n grote groep van kinderen. Gelukkig zijn de kinderen al snel heel enthousiast, en het ijs is gebroken zodra we samen een aantal liedjes zingen. “If you’re happy and you know it clap your hands” is een hele bekende hier, al is de tweede zin enigszins aangepast tot “If you’re happy and you know it say amen – AMEN!”.

Ook voor deze groep is het spel met de koning en de servants weer bijzonder populair, en we spelen hem daarom enkele keren, soms ook met servants vanuit de groep. En ook als het niet helemaal loopt zoals we gepland hadden blijven alle kinderen lachen. Zo hadden we amper 10 stoelen klaargezet voor de emotionele bus en nog niet eens uitgelegd wat de bedoeling was, toen alle stoelen alweer bezet waren door de kinderenJ!! En ze vonden het zo leuk, dat we nog 3 keer de hele bus opnieuw hebben kunnen vullen met kinderen, zonder enige spelregels…

Met “head, shoulders, knee, and toe” sloten we de workshop af, en was het tijd voor een spontaan dansje met de kinderen. Extra leuk dat we een kijkje konden nemen in het lokale winkeltje waar spulletjes (matten, armbandjes, portemonnees etc) werden verkocht die door de kinderen zelf waren gemaakt. Mooie souvenirtjes en tegelijkertijd fijn om de school ook zo te kunnen morgen steunen.

’s Middags gingen Frouke en Vanessa naar het KLM Cargo kantoor om een grote doos op te halen vol kinderschoenen en voetballen – gegeven door allerlei vrienden, en met hulp van Esther (dank!) kosteloos via KLM naar Accra gevlogen. Helaas ging dit niet zonder slag of stoot – zoals weinig in Ghana vanzelfsprekend gaat – na 3 uur wachten moesten ze weer terug naar huis zonder dat ze de doos meekregen….. Intussen hadden Raymond en Joris een afspraak met Noble en Gloria – twee zeer ervaren consultants in “Organisational Development” met kantoren in Ghana en Groot-Brittannie. We hadden een goed gesprek over communicatie, improvisatie, leadership en vele andere onderwerpen, voordat ze weer moesten gaan en wij – toevallig meteen daarna – een volgende gast konden verwelkomen. Philip Liverpool was een collega van Joris bij Shell en woont sinds 2 jaar in Ghana waar hij bijzonder actief is in allerlei bedrijven en ook verschillende stichtingen die zich bezig houden met het steunen van onderwijs voor kansarme jongeren. Een van zijn Foundations werkt met de Omega Schools – en die willen wij graag sponsoren. Voor 600 Euro kan die organisatie zorgen voor goede kwaliteit onderwijs voor een leerling (uit de armste wijk van Accra) gedurende 6 jaar – en zo een leven vol mogelijkheden creeren. Rond 20 uur sluiten ook Vanessa en Frouke aan en met zn vijven eten we een hapje in restaurant Zanzibar. Het hoogtepunt van de avond is als we aldaar aan het personeel vragen of ze onze CD met de carnavalskraker “Zuurstoftank” op willen zetten. Niet alleen doen ze dat meteen, maar als we vervolgens een polonaise inzetten in het restaurant doet het voltallige personeel met ons mee J!! Via de mobiele telefoon geniet het Improfessioneel thuisfront ook mee … en kletsen we ook even bij met de woensdagavond groep, leuk!

DINSDAG

2012-01-24T13:25:00.000-08:00

Wat een bijzondere dag vandaag! We zijn te gast geweest bij Caross (Castle Road Special School); een weeshuis binnen het Psychiatrisch ziekenhuis hier in Accra. Een heel hartelijke ontvangst en na een toespraak van de directeur waren we al snel aan het spelen met de kinderen. De kinderen begonnen met liedjes zingen, met als eerste lied een soort welkom voor iedereen (niet alleen wij maar ook alle kinderen) “Hello Kofi, how are you today?” en zo iedereen langs. Wat een mooie manier om zo samen de dag te beginnen!

Wat werd er ontzettend dankbaar gereageerd op simpel aandacht! Er waren veel verschillen in de groep; niet alleen qua leeftijd, maar ook verschillende handicaps, achtergronden, de tijd bij het weeshuis en ook de mate van begrip. Sommige kinderen konden elkaar niet verstaan en ook wist men de leeftijd van de kinderen niet precies. Nadia (onze gastvrouw waar we logeren, en die als vrijwilliger bij Caross werkt) heeft hele mooie dingen daar gedaan; zo is er een WC gebouwtje neergezet en heeft een pot blauwe verf al heel veel verschil gemaakt met de voorheen zwarte en grauwe slaapkamers daar. Meer info daarover overigens op de website van 5PM; zie een eerdere blog.

We hebben simpele doorklapspelletjes gedaan, met vingerpopjes gespeeld, Joris speelde een briljante onhandige keeper (zodat de kinderen echt konden ‘scoren’) en Raymond een echte Hollandse Koning, met kinderen naast hem die hem voor de gek mochten houden. Ook mijnheer de Uil kwam natuurlijk nog even langs en hebben we een Afrikaanse canon gezongen, waarbij de de groep in tweeen verdeelden zodat ze tegen elkaar op konden zingen. Wat mooi om die stralende gezichtjes te zien!

Uiteindelijk hebben we veel gelachen, veel geknuffeld, een hoop plezier gehad maar ook beseft hoeveel wij nog kunnen leren van de mensen hier in Ghana. Als het gaat om ‘being in the moment’, of ‘weg uit het hoofd’, dan hebben ze hier echt geen improvisatiecursus nodig ;-)! En tegelijkertijd was het soms ook confronterend, vooral toen Nadia ons de “hospital warden” liet zien waar de kinderen overnachten – hele primitieve voorzieningen, zwaar gehandicapte kinderen.

Morgen weer nieuwe uitdagingen – we gaan voor meer dan 100 kinderen met het syndroom van Down aan de slag. Maar eerst lekker eten samen met Nadia en Manuel, en bijkomen van een enerverende en fantastisch bijzondere dag J!!!

Raymond krijgt meer contact met een heel stil jongetje

High five op z'n Ghanees

Kofi Moses met Joris en Vanessa

Gelukkig konden we in de schaduw zitten!

Samen klappen voor elkaar !

Joris als echte Ghanese Goalkeeper

De Hollandse Koning werd lekker voor de gek gehouden!

Nadia had fruit meegenomen.

2012-01-23T15:45:00.000-08:00

Nog op schiphol

Het strand van Accra. De laatste tijd heeft Accra weer de 'Harmatan' gehad; een wolk woestijnstof dat de hele stad één tot drie maanden bedekt, de zon verhindert te schijnen en dat veel stof op de straten, huizen en auto's legt.

Ghana!

2012-01-23T09:44:00.000-08:00

Jawel, het is zover, we zijn in Accra!!

Gisteravond zijn we heel warm ontvangen; enerzijds door de 28 graden (‘s avonds!!), anderzijds door een hele leuke ontmoeting met onze hosts voor deze week; Nadia en Manuel Minnaar. Morgen begint ons drukke schema met momenteel zo’n 7 ingeplande workshops en voorstellingen!

Op Schiphol werden we overigens tot onze verrassing ineens vergezeld door een compleet uitzwaai-team; Sjaak en Manuel met hun zoons, en Leo en Arjen! Ze hadden na ons nieuwjaarsevent zaterdagavond waarschijnlijk nog minder geslapen dan wij, maar ze waren er! Met een grote dosis energie, positiviteit en fanatisme zijn we nog tot en met de allerlaatste glimp bij de douane uitgezwaaid. Ssssht, volgens sommige bronnen staan ze er nog.

Vanmorgen zijn we nog op bezoek geweest bij de IND hier in Accra en afgesproken nog een aantal extra workshops te doen. Spannend! De hele week zit nu vrijwel helemaal vol met workshops en voorstellingen. We gaan werken en spelen met scholieren, kinderen uit weeshuizen, verstandelijk gehandicapte kinderen en kinderen met het Syndroom van Down. Vandaag hebben we besproken welke spelvormen en oefeningen het beste per groep geschikt zijn dus....we zijn er helemaal klaar voor!

Wordt vervolgd!

Nog 2 nachtjes slapen...

2012-01-20T07:05:00.000-08:00

En dan komt het opeens heel snel dichtbij. Er wordt nu heel veel gebeld en gemaild tussen de crew-leden om nog snel te checken of we aan alles gedacht hebben. De inhoud van de koffer is namelijk iets anders dan op een normale reis. Nu vind je in alle hoeken en gaten van de koffers: ballonnen, handpoppen, vingerpoppetjes, kinderschoentjes, ballenblaas etc. Allemaal mooie spulletjes die we van mensen hebben gekregen om mee te nemen. Ik weet zeker dat de kinderen hier heel veel lol aan zullen beleven.

Ondertussen is een hele grote doos met kinderschoenen en voetballen waarschijnlijk al gearriveerd op de luchthaven van Accra. Die moeten we direct bij aankomst maar even ophalen. De auto van Manuel en Nadia zal tot aan de nok toe vol zitten....

Nog twee nachtjes slapen....

Bedankt!

2012-01-16T11:38:00.000-08:00

Heel erg bedankt voor alle kinderschoenen. Volgens mij kunnen we heel Ghana voorzien. Super!

Gezocht: tweedehands kinderschoenen

2012-01-03T02:40:00.001-08:00

De crew van “Impro for Ghana” gaat eind januari naar Ghana en neemt mee: kinderschoenen en leren voetballen. Op advies van onze vrienden in Ghana, nemen wij een paar mooie spulletjes mee naar Ghana die de kinderen goed kunnen gebruiken. Kinderschoenen blijken een schaars goed te zijn.

Mocht je dus nog oude kinderschoenen hebben, dan nemen we die graag mee op onze reis om de kinderen blij te maken.

Meer info via: improforghana@gmail.com of bel Vanessa (06-17970501).

Veiling levert €2253,05 voor Ghana op

2011-12-18T05:15:00.001-08:00

Afgelopen vrijdag heeft de succesvolle veiling voor “Impro for Ghana” plaatsgevonden. Er waren meer dan 60 mensen aanwezig en meer dan 15 veilingsobjecten die onder de hamer gingen. Van parfum, een workshop koken, een coachingssessie en een date.

Heb je nog vragen over de veiling? Mail dan naar: improforghana@gmail.com of bel Vanessa (06-17970501).

Accra Psychiatric Hospital

2011-12-14T09:36:00.000-08:00

Tijdens ons verblijf in Accra zullen we onder andere een bezoek brengen aan het Accra Psychiatric Hospital, waar we de kinderen met improvisatietoneel en liedjes, een onvergetelijke dag zullen bezorgen.

Kijk voor meer informatie op de blogspot van 5PM: http://www.comoutghana.blogspot.com/

Wie biedt meer…verkocht!

2011-11-23T16:21:00.000-08:00

Dè veiling voor “Impro voor Ghana”

Op vrijdagavond 16 december 2011 zal het spetterende optreden van de beginners van Improfessioneel plaatsvinden. Daarna, rond 22.30 begint de veiling voor het goede doel “Impro for Ghana” onder de bezielende leiding van onze veilingmeester Leo Spaans.

Wat wordt er geveild?

Workshop Improvisatietheater van Raymond van Driel van het bedrijf F-act. Leer je collega’s, vrienden of familie eens op een heel andere manier kennen!
Bootcamp “Into the Groove” – Doelen stellen en managen op 4 februari 2012, meer info: http://www.4impro.com/
1 uur pianoles van Marloes
Een figurantenrol in de film "Grimas"

En… laat je op deze avond verrassen door alle andere “veilingsobjecten” of krijg vast een inkijkje via http://www.improfessioneel.nl/. Daar zie je een lijst met alle spullen en vaardigheden die onder de hamer komen.

Datum: vrijdagavond 16 december 2011. Locatie: Theater in de Steeg in Den Haag. Reserveren via deze link. Meer info via: http://www.improfessioneel.nl/.

Kinderen in Ghana een dag laten lachen!

2011-11-10T09:53:00.000-08:00

“Impro for Ghana” heeft als doel om kinderen en hun begeleiders met behulp van improvisatietoneel, energizers en voorstellingen waarin de kinderen zelf deelnemen, een onvergetelijke dag te bezorgen. Ons doel is om de kinderen te laten lachen, zodat ze hun zorgen even kunnen vergeten. Maar ook om hen meer zelfvertrouwen te geven door bv voor een publiek te spelen of door het ontvangen van een staande ovatie.

Wie zijn wij?

2011-11-06T03:47:00.000-08:00

Wij zijn Frouke, Vanessa, Joris en Raymond; 4 enthousiaste theatersporters (improvisatietoneel, zoals de “Lama’s” en “De vloer op”) en lid van Theatersportvereniging Improfessioneel. Wij verzorgen tevens allemaal als trainer/facilitator workshops theatersport en persoonlijke ontwikkeling aan bedrijven en particulieren.

Impro for Ghana

2011-10-23T14:45:00.000-07:00

Eind januari 2012 reist er een crew van Improfessioneel (Frouke, Vanessa, Raymond en Joris) af naar Ghana om daar middels improvisatie (spel, sport, zang en dans) kinderen een zorgeloze dag te bezorgen. We gaan dat doen in “gewone” weeshuizen, maar ook in weeshuizen waar meisjes zitten die slachtoffer zijn geweest van mensenhandel en kinderen die een geestelijk gehandicap hebben.

Wilt u ons helpen om de kinderen in Ghana een dag te laten lachen? Dat kan! Sponsoring is meer dan welkom. Hiervoor zullen we een deel van de reiskosten, verblijfskosten en spulletjes voor de weeshuizen betalen. Daarnaast zijn eventuele ideeën voor sponsoring van bedrijven en/of andere contacten in Ghana welkom! Voor meer informatie: improforghana@gmail.com of bel Vanessa: 06-17970501